Umut varsa hayat var

Hayat yaşla değil, yaşamakla anlaşılır. Küçük Kaan’ın 8 yıla sığdırdığı mutluluk da bir hayat sırrı olarak karşımızda. Günleri tekerlekli sandalyede geçen Kaan, sınıfının en başarılı öğrencisi, satranç kulübünün ve İngilizce kursunun en aktif üyesi. Hayali ise dünyayı kötülüklerden kurtaran bir süper kahraman olmak.

‘Hayat herkese güzel‘ sözlerini söyleyen bir çocuk. Öğretmeni onun için ‘Müthiş bir özgüveni var.‘ diyor. Kaan Koçdemir, daha 8 yaşında. Kısacık hayatı, deri ve cam kemik hastalığı sebebiyle tekerlekli sandalyede geçmiş. Okulda satranç kulübünün en aktif üyesi, İngilizce kursuna gidiyor. Sınıfının da en başarılı öğrencisi. Okul dışında resim yapıyor, piyano eğitimi alıyor. İstanbul Maratonu’nun 15 km’sine katılacak kadar da cesur. Yüzündeki tebessüm gibi büyük hayalleri var. Doktor ya da dünyayı kötülüklerden kurtaran bir süper kahraman olmayı arzuluyor. Bir de büyük bir sahnede seyirciler karşısında piyano çalmayı hayal ediyor. Anne Fadime Koçdemir çocuğu için “Yeter ki sosyalleşsin, bunun için sosyal hayatımı feda ederim.” diyor.
Tekerlekli sandalyeye bağlı yaşayan 8 yaşındaki Kaan Koçdemir’in hikâyesi herkese Umut verecek türden. Anne Fadime Koçdemir, sorunsuz bir hamilelik dönemi geçirir. Fakat Kaan sekiz aylıkken dünyaya gelir. Doğumdan hemen sonra vücudunda yaralar oluşan Kaan’a doktorlar bir tür deri hastalığı olan ‘epidermolysis bullosa‘ teşhisi koyar. 1,5 yaşına geldiğinde ise gelişim geriliğiyle birlikte, kemiklerinde kırıklar ve çatlaklar oluşmaya başlar. Derisi çok hassas olan minik Kaan, bir de ‘cam kemik‘ hastalığına yakalanır.
Kaan’ın pozitif bakış açısını kazanmasındaki en büyük rolün sahibi ise annesi. Kaan’ın ailesi engelli çocuk sahibi anne ve babalara yol gösterecek fedakarlık örneği sergiliyor. Kaan’ı okula götüren ve onu tüm gün bekleyen anne, “Yeter ki çocuğum sosyalleşsin, bunun için sosyal hayatımı feda ederim.” diyor. Koçdemir, “Çocuğun engelli oluşu ne kendi suçu ne de anne babanın. Allah’ın takdiri. Bu yüzden bizde moralin her zaman yüksek olmalı. Çünkü anne-babanın pozitif oluşu çocuğu da olumlu etkiliyor.” şeklinde konuşuyor. Arkadaşlarının gözdesi olan Kaan, neşesi ile onlara da umut aşılıyor. Kaan, ‘Hayat herkese güzel. Yaşamayı çok seviyorum.‘ ifadelerini kullanıyor. Öğretmeni Orhan Kocakaya’ya göre Kaan’ın diğer çocuklardan hiçbir farkı yok, yürüyemiyor olması onun için engel değil.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind markiert *


*